Sega 8bit

w/g Wikipedii:

Sega Game Gear – przenośna konsola firmy Sega, która miała być konkurencją dla konsoli Game Boy. Pod względem technicznym była zdecydowanie lepsza od swojego konkurenta, posiadała m.in. kolorowy wyświetlacz (oryginalny GameBoy był czarno-biały). Podstawową wadą był bardzo duży pobór prądu z baterii, które wystarczały zaledwie na 3 do 5 godzin gry.

Konsola od początku jej sprzedaży w 1990 do końca w 1997 roku została sprzedana w 11 milionach egzemplarzy[1] – do czasu wydania PlayStation Portable Game Gear był najlepiej sprzedającą się konsolą przenośnią niewyprodukowaną przez Nintendo[2]. W 2000 Sega sprzedała licencje na produkcję Game Gear firmie Majesco i mimo iż konsola faktycznie miała szanse przeżyć drugą młodość[styl do poprawy], to brak jakichkolwiek zmian w jej konstrukcji spowodował, że w 2002 roku Majesco zaprzestało jej produkcji.

Dane techniczne:

  • Procesor: Z80 @ 3,58 MHz
  • Pamięć RAM: 24kB RAM
  • Grafika: 160×144 pikseli, 32 kolory z palety 4096
  • Dźwięk: 4 kanały
  • Zasilanie: 6 baterii AA, zasilacz lub zewnętrzny akumulator

Obrazki z gier
Gry online
Gry do pobrania



w/g Wikipedii
:
Sega Master System (jap.: マスターシステム) – 8-bitowa konsola na kartridże produkowana przez japońską firmę Sega.[2]

Sega Master System została wprowadzona na rynek jako przerobiona wersja Sega SG-1000 Mark III, która z kolei była następcą SG-1000 Mark I i SG-1000 Mark II. W Japonii Mark III oficjalnie weszła na rynek 20 października 1985, maskotką systemu był Alex Kidd. W Stanach Zjednoczonych pojawiła się w czerwcu 1986, rok po wejściu na rynek konsoli Nintendo Entertainment System. Przez kolejny rok była wprowadzona do krajów europejskich.[2]

Pomimo że SMS była konsolą bardziej zaawansowaną technicznie niż NES, nie udało jej się zdobyć takiej samej popularności. Spowodowane to było przede wszystkim późniejszym debiutem SMS, większą liczbą gier dostępnych na NES i restrykcjami nałożonymi przez Segę na producentów gier na SMS. W ciągu czterech pierwszych miesięcy sprzedano zaledwie 125 000 konsoli Segi. Dla porównania: w tym samym czasie sprzedano ponad 2 000 000 egzemplarzy Nintendo.

W 1988 Sega zdecydowała się wycofać z rynku amerykańskiego, sprzedając prawa do dystrybucji SMS firmie Tonka. Mimo to, dwa lata później – kiedy okazało się, że ich nowe konsole Sega Mega Drive/Sega Genesis sprzedają się nieźle – Sega odkupiła prawa do SMS, która po drobnych zmianach weszła do sprzedaży jako Sega Master System II. Nie odniosła ona jednak tak dużego sukcesu jak spodziewali się jej twórcy.

Sprzedaży i produkcji SMS i SMS II zaprzestano w 1992.

W Europie SMS cieszył się większą popularnością, przede wszystkim w krajach, gdzie Nintendo nie zdecydowało się wejść na rynek z NES. W niektórych krajach Sega sprzedawała tę konsolę aż do 1996, kiedy to została ona wycofana na rzecz nowego produktu – Sega Saturn.

Największy sukces komercyjny odniosła Sega w Brazylii, gdzie sprzedawano nie tylko SMS i SMS II, ale także SMS III, a nawet „półprzenośny” system SMS VI. Część gier została przetłumaczona na język portugalski. Różne wersje SMS są nadal produkowane i sprzedawane w tym kraju, a najnowsza z nich to Master System III Collection – dostępna jest w dwóch wersjach, w jednej z nich w pamięci ROM wbudowane są 74 gry, a w drugiej aż 105 gier.

Na tę platformę stworzono m.in. grę Mighty Morphin Power Rangers: The Movie.

Obrazki z gier
➡  Gry na emulator
SegaMasterSystem -Bios

Udostępnij: